Minister Jacqueline Cramer (PvdA) van VROM heeft ook al enige moeilijke momenten doorgemaakt in de Tweede Kamer. Op 12 juni 2008 kopte de Telegraaf: “Cramer gokt mis met windenergie.” Volgens een voormalig lid van de WRR, professor en specialist op gebied van energierecht Hancher, is de doelstelling van Cramer niet haalbaar. De doelstelling luidt: in 2020 zou 20 % van alle energie duurzaam opgewekt moeten worden. Omdat een derde van de energie uit elektriciteit bestaat, zou zestig procent van deze elektriciteit duurzaam opgewekt moeten worden.

Cramer liet Van der Hoeven (Economische Zaken) antwoorden in een brief aan de TK, dat uit andere rapporten zou blijken dat het wel haalbaar is.

Het duurde niet lang of Cramer kwam weer in de problemen. Op 24 september weigerde ze mondeling antwoord te geven op Kamervragen over de subsidieregeling rond groene stroom.

VROM heeft onder Cramer namelijk hoog ingezet op duurzame energie. Als dat niet haalbaar blijkt, dan is dat pijnlijk, omdat de verplichtingen inzake Kyoto wettelijk zijn vastgelegd. In 2005 produceerde windenergie 0,2 % van de totale energiebehoefte. Op land kan maximaal 1500 MW geproduceerd worden, de resterende 6000 MW die de doelstelling moet waar maken, moet dus op zee geplaatst worden. Daar zijn dan 1200 turbines voor nodig. Uit een rapport van het CPB (2005) bleek dat in alle varianten de kosten van een 6000 MW windmolenpark op zee de opbrengsten overtreffen met honderden miljoenen euro’s. Het CPB berekende dat de doelstelling voor 2020 alleen budgettair neutraal gehaald kan worden als de olieprijs die hele periode tenminste 68 USD bedraagt (p. 138).

Na een korte periode van hoge prijzen in de zomer van 2008 is de prijs weer onder de 60 USD gezakt en de verwachting is dat er geen nieuwe prijsstijging komt. Motoren worden zuiniger, er is gas als alternatief en in de VS wordt steeds meer olie gewonnen uit de teerzanden van Canada.

In het regeerakkoord (2007) stond nog: “Duurzaamheid is dé centrale opgave voor de 21^ste eeuw! Door ons energieverbruik te verminderen en duurzame energiebronnen in te zetten, veminderen we de opwarming van de aarde.” Maar in de beleidsnota voor 2009 staat dat China en India steeds meer CO2 uitstoten. Nederland kan zijn CO2 uitstoot wel tot nul terugbrengen, dan nog zullen de miljarden Aziaten met hun groeiende welvaart de milieuwinst snel compenseren met hun eigen CO2 uitstoot.

Afgezien daarvan, is het verband tussen opwarming en CO2 uitermate zwak. De opwarming van de aarde is namelijk al rond 1997 gestopt. Tussen 1940 en1980 is de opwarming van de aarde, die al gemeten wordt sinds 1800, afgezwakt en zelfs in afkoeling omgeslagen. Maar in die tijd werd er net zo goed CO2 geproduceerd. De oorzaak ligt deels in het stof dat veroorzaakt werd door de Tweede Wereldoorlog, atoomproeven en vulkaanuitbarstingen. Een ander deel wordt toegeschreven aan de activiteit van de zon, die sterk kan wisselen. Sinds 1997 is de activiteit van de zon sterk toegenomen.

Maar er is meer. In 2005 publiceerde Ruddiman een nieuwe theorie.

Uit zijn onderzoek blijkt dat de CO2 uitstoot al 5000 jaar stijgt, terwijl alle huidige theorieën er van uit gaan dat het niveau pas enkele eeuwen geleden begon te stijgen. Met andere woorden, de koppeling met de industriële revolutie is veel zwakker dan werd gedacht. De irrigatie wereldwijd en toename van de bevolking in het algemeen is veel belangrijker volgens Ruddiman. In zijn model zou een paar duizend jaar geleden de ijstijd begonnen zijn en zijn we daaraan ontsnapt dankzij de CO2.

Daarnaast is er op de korte termijn iets veranderd dat veel belangrijker is: de opstelling van Rusland. Nu windenergie uit beeld verdwijnt, dreigt de afhankelijkheid van gas en dus van Rusland groter te worden. De enige oplossing die alle voordelen van duurzame energie heeft en niet de nadelen van afhankelijkheid van onbetrouwbare landen, is atoomenergie. En dat heeft de PvdA altijd uitgesloten als oplossing uit pacifisme en de vermeende onveiligheid van nucleaire centrales.

Maar de tijden zijn veranderd. Nucleaire centrales zijn veel veiliger geworden en de energiebehoefte is onverzadigbaar. De linkse utopisten moeten buigen voor de linkse realisten, ook binnen de PvdA.

De eerste signalen ‘vanuit de partij’ zijn al zichtbaar. Nadat het CDA al de voortrap had gegeven, kwam op 12 september het verlossende woord: kernenergie zou binnen de PvdA niet meer taboe zijn (de formulering spreekt al boekdelen). Hardliner Samson nam meteen hard stelling tegen dit idee, door te hameren op energiebesparing. Hij heeft immers begin dit jaar nog kernenergie verworpen als alternatief.

Cramer kan eigenlijk geen kant op. Er moet dus tijd gerekt worden totdat er een aanleiding is om het beleid te veranderen, zodat de PvdA met een stalen gezicht kan volhouden dat de omstandigheden veranderd zijn.

Ik zie Bos nu al weer op een partijcongres staan, microfoon in de hand, terwijl hij het gehoor uitlegt: ‘…soms kan het zo zijn, dat je heel harde beslissingen moet nemen. Maar Jacqueline Cramer is er natuurlijk wel één van ons, …. naast alle goede dingen die ze heeft gedaan, bla bla bla….’

lees ook op: hetvrijevolk.com